Powrót do słownika
Eksploatacja
Granica plastyczności
Naprężenie, przy którym materiał zaczyna trwale się odkształcać. Jest podstawą doboru stali konstrukcyjnej.
Granica plastyczności (w MPa, megapaskalach) to naprężenie, przy którym stal przestaje odkształcać się sprężyście (chwilowo) i zaczyna odkształcać się plastycznie (trwale). To podstawowa właściwość przy projektowaniu konstrukcji stalowych.
Znaczenie dla osprzętu:
- wyższa granica plastyczności to większe obciążenie bez trwałego wygięcia
- pozwala zbudować lżejszą konstrukcję o tej samej wytrzymałości (jak ze stalą Strenx)
- musi przekraczać największe spodziewane naprężenia robocze z zapasem bezpieczeństwa
Typowe wartości:
- zwykła stal konstrukcyjna (S355): 355 MPa
- Strenx 700: 700 MPa
- Strenx 900: 900 MPa
- Strenx 1100: 1100 MPa
Przy projektowaniu:
- współczynnik bezpieczeństwa dla konstrukcji osprzętu to zwykle 1,5–2,0
- od granicy plastyczności zależy też trwałość zmęczeniowa
- wyższa granica plastyczności pozwala użyć cieńszej blachy, czyli zmniejszyć masę
- spawanie takiej stali może jednak wymagać specjalnych procedur
Sieruta stosuje stale o wysokiej wytrzymałości Strenx, żeby zmniejszyć masę osprzętu przy tej samej wytrzymałości.